Ik wil meer weten over schildklierproblemen en zwangerschap

Synoniemen
Schildklierproblemen

In het kort

  • Te weinig of te veel schildklierhormoon kan schadelijk zijn voor u en uw ongeboren kind.
  • Heeft u hypothyreoïdie en een kinderwens? Dan moet u in de zwangerschap extra schildklierhormoon slikken.
  • Heeft u hyperthyreoïdie en een kinderwens? Bespreek dit met uw arts. Om veilig zwanger te worden, moet de hoeveelheid schildklierhormoon eerst normaal zijn. 
  • Maakt u tijdens uw zwangerschap te weinig schildklierhormoon? Dan moet u tijdelijk extra schildklierhormoon slikken.
  • Sommige vrouwen maken in het eerste jaar na de bevalling tijdelijk te weinig of te veel schildklierhormoon. Dit gaat vanzelf over. 

Schildklierproblemen en zwangerschap

De schildklier maakt een hormoon dat de stofwisseling in uw lichaam stimuleert. Tijdens de zwangerschap is er meer schildklierhormoon nodig. Een gezonde schildklier maakt dan vanzelf meer schildklierhormoon. Dit is belangrijk voor de gezondheid van de zwangere en voor de ontwikkeling van het ongeboren kind.

Te weinig of te veel schildklierhormoon kan schadelijk zijn voor u en uw kind.

Als de schildklier te weinig schildklierhormoon maakt, wordt de stofwisseling langzamer. We noemen dat hypothyreoïdie. 
Maakt de schildklier te veel schildklierhormoon dan wordt uw stofwisseling te snel. Dat noemen we hyperthyreoïdie.

Zwangerschap en te weinig schildklierhormoon (hypothyreoïdie)

Wat zijn de risico’s bij hypothyreoïdie tijdens de zwangerschap?

Te weinig schildklierhormoon kan een ontwikkelingsstoornis van uw kind veroorzaken. Soms veroorzaakt het een miskraam.

Wat kan ik doen bij hypothyreoïdie voor of tijdens de zwangerschap? 

Sommige vrouwen maken tijdens de zwangerschap niet genoeg extra schildklierhormoon. We noemen dat maternale hypothyreoïdie. U moet dan extra schildklierhormoon slikken. U krijgt daarvoor tabletten met levothyroxine.

Slikt u al schildklierhormoon (levothyroxine), omdat uw lichaam zelf te weinig schildklierhormoon (hypothyreoïdie) maakt? Tijdens een zwangerschap kan de schildklier dan geen extra schildklierhormoon aanmaken. Bent u zwanger? Maak dan een afspraak met uw huisarts voor controle. U moet in de zwangerschap namelijk extra schildklierhormoon slikken. 

Zwangerschap en te veel schildklierhormoon (hyperthyreoïdie)

Wat zijn de risico’s bij hyperthyreoïdie tijdens de zwangerschap?
Te veel schildklierhormoon tijdens de zwangerschap kan schadelijk zijn. Dit geeft meer risico op groeivertraging en vroeggeboorte.

Er is een kleine kans op een aanval van hoge koorts, hartkloppingen, misselijkheid, braken en diarree. De zwangere kan daarbij verward raken of zelfs in coma raken. Dit komt zelden voor.

Advies aan vrouwen met hyperthyreoïdie en zwangerschapswens

Heeft u hyperthyreoïdie en wilt u zwanger worden? Dan moet u dit eerst met de huisarts of specialist (gynaecoloog of endocrinoloog) in het ziekenhuis bespreken.
Zodra de hoeveelheid schildklierhormoon in het bloed door behandeling weer normaal is, is het veilig om zwanger te worden.
Bent u ooit eerder voor hyperthyreoïdie behandeld? Dan is het belangrijk om bij begin van een zwangerschap opnieuw uw bloed op schildklierhormoon te laten controleren.

Schildklierproblemen na de bevalling

Sommige vrouwen krijgen in het eerste jaar na de bevalling een schildklierontsteking. Dit komt voor bij 7 van de 100 vrouwen die net zijn bevallen.

De schildklierontsteking kan tijdelijk een hyperthyreoïdie of een hypothyreoïdie geven. Of eerst een periode van hyperthyreoïdie, en dan een periode van hypothyreoïdie. 

De ontsteking geneest vanzelf. Een kwart tot de helft van de vrouwen die dit gehad hebben, krijgen in de jaren daarna een blijvende hypothyreoïdie.

Hoe verder bij schildklierproblemen en zwangerschap?

Na de bevalling is het belangrijk de hoeveelheid schildklierhormoon in het bloed te controleren. 

Meer informatie over schildklierziekten

Meer informatie over schildklieraandoeningen vindt u bij Schildklier Organisaties Nederland (SON) op www.schildklier.nl.

De informatie over schildklierziekten is gebaseerd op de wetenschappelijke richtlijn voor huisartsen, de NHG-Standaard Schildklieraandoeningen.

Deze tekst is voor het laatst herzien op 2 jul 2013